De 1001 gezichten en foto´s van La Palma.

Las Toscas is een gehucht in het noorden van La Palma met het grootste drakenbloedbomenbos ter wereld.

Je zou de schoonheid van het landschap met je ogen willen opnemen om het voor altijd deel van jezelf te laten zijn. Maar het beeld van het gehucht met zijn legendarische drakenbloedbomen  is ongrijpbaar.

Op een foto heb ik het vastgelegd om er af en toe even naar te kunnen kijken.

Om deze foto te kunnen maken moet eerst een reis met een taxi over een slingerende weg worden gemaakt naar  Los Brecitos. Vanaf dit uitzichtpunt start de 16 kilometer lange wandeling naar het hart van de erosiekrater Caldera de Taburiente.

Na twee uur dalen  wordt de rivierbedding bereikt.

Camara richten en klik!

In het noorden stopt het eiland La Palma abrupt. Authentieke dorpen met namen zoals Gallegos, Franceses en Tablado liggen op de smalle heuvelruggen tussen diepe kloven. 

Het steile pad naar de kust is in zeer goede staat en de natuur oorspronkelijk en weelderig. De Atlantische oceaan botst met groot geweld tegen eiland. Het haventje van Gallegos is niet meer dan enkele  rotsen in de zee. Om vanaf deze plek in de kolkende oceaan in een bootje te stappen is levensgevaarlijk.

Bij terugkeer naar de bewoonde wereld vertikaal de berg omhoog bonkte mijn hart  van inspanning en groeide het respect voor de bewoners van het noorden. 

Juan Adalid, een verlaten en vergeten gebied in het noorden van La Palma.

De afslag is niet eenvoudig te vinden. De smalle weg gaat door een dicht begroeid bos in de richting van de kust.

Van het ene op het andere moment lijkt het landschap zich te openen en verschijnt er een vlakke landtong. De vegetatie is er droog en dor. De oceaan diep blauw van kleur.

Opnieuw word ik verrast door het eiland La Palma met een onbekend landschap en een nieuw gezicht.

Bijna februari, een weekend met regen. Het is vandaag geen goed moment om de bergen in te gaan. Dichter bij huis, op weg naar de Caldera bevindt zich een uitzichtpunt genaamd Cancelita. Auto parkeren, drie minuten wandelen.

Twee wandelaars stonden er ademloos te kijken naar de wolken die vanuit het oosten gekomen zich over de kraterrand naar beneden lieten vallen. 

Beneden in de kloof stroomt al weken het water uit de krater naar de oceaan.

De passaat wolken bereiken in het noord en in het oosten een hoogte van ongeveer 1500 meter. Deze wolken komen niet over de berg waardoor het in het noorden en oosten bewolkt is en in het westen en in het zuiden de zon schijnt.

Wanneer de wolken uit het zuidwesten komen regent het in het westen en schijnt de zon  in het dorp Barlovento aan de andere kant van de berg waar het normaal gesproken bewolkt is. 

Op la Palma schijnt altijd ergens de zon!

Misschien was het meer de ontdekking dan de uiteindelijke foto die me intrigeerde. Op 15 minuten van mijn huis, op weg van el Paso naar de tunnel ben ik honderden malen langs de vulkaan Quemada gereden. In het aangrenzende gebied Llano del Jable heb ik tientallen malen gewandeld maar nog nooit had ik dat ene pad genomen dat leidde naar de verborgen krater van deze historische vulkaan. 

De vulkaan gloeide nog na toen de Spanjaarden hun boten aanlegden om la Palma te  veroveren. Inmiddels groeien er pijnbomen in de krater en is de lavastroom bedekt met een dikke laag mos.

Wanneer iemand mij deze foto had laten zien dan had ik ongetwijfeld gedacht dat die genomen was in de erosie krater Caldera. Misschien daarom ook dat het landschap me zo verraste bij het omhoog lopen naar de kraterrand vanuit het noorden van la Palma.

Het pad stijgt eindeloos door het oudste bos van la Palma en verandert volledig van karakter op een hoogte van ongeveer 1900 meter. Het landschap opent zicht en de berg gaat verticaal omhoog.

Het wandelpad slingerde verder van links naar rechts over een bergrug naar de top. 

Vanuit het dorp Roque Faro naar de kraterrand van de Caldera gaat een wandelpad  waarbij meer dan een kilometer wordt gestegen. Drie dagen spierpijn maar wel een foto van deze vulkanische dijk met op de achtergrond een zeldzame Ceder.

Met veel minder inspanning was deze plek ook te bereiken geweest. Vanaf los Andenes wandel je in een kwartier naar deze muur die is ontstaan tijdens een vulkaan eruptie waarbij de lava door een lange scheur naar de oppervlakte kwam. 

La Palma zonder bananen is ondenkbaar.  Ik wil graag eerlijk zijn, de landschap ontsierende, met plastic overdekte bananenplantages verdienen niet de schoonheidsprijs maar behoren ook tot de 1001 gezichten van la Palma.

Het is niet de kant van la Palma die ik graag laat zien, veel liever zoek ik de schoonheid. Zoals de geboorte van een banaan.

Binnen enkele dagen groeit er uit de stam van de bananen plant een soort van steel met daaraan een paarse bloem. Niet veel later  verschijnen tussen de schutbladen van deze bloem de eerste banaantjes. 

Een nieuwe tros bananen is geboren!

De beschermheilige van het eiland Nieves wordt eenmaal in de 5 jaar vanuit het bedevaartskerkje in de bergen naar Santa Cruz gedragen. Bij deze belangrijke processie waren meer dan 40.000 mensen aanwezig en dat is iets minder dan de helft van de totale bevolking op La Palma.

Op deze foto worden rozenblaadjes vanaf het balkon over de troon gestrooid. Voor meer foto´s klik je - hier-

Hoogste tijd voor wat kleur tussen al dat landschappelijke groen.

Ieder dorp heeft zijn eigen kerk met zijn eigen Maria. De Virgen del Pino verblijft in het kerkje boven het dorp El Paso en wordt eenmaal in de drie jaar naar buiten gedragen.

Ze logeert dan in de kerk in het centrum van el Paso en maakt dagelijks een ommetje door de verschillende wijken van het dorp.