De 1000 en 1 gezichten van La Palma.

Nergens in de wereld ontdekte ik een eiland zo rijk aan verschillende landschappen als La Palma. Inmiddels woon ik hier tien jaar en blijft het eiland me verwonderen.  De wolken, de zon, de kleuren, de vegetatie, geen dag is op La Palma hetzelfde.

Mijn trouwe reisgenoot Nikon gaat tegenwoordig altijd met me mee op pad. Ik ben geen fotograaf, mijn camara staat altijd ingesteld op automatisch. Ik kijk door de lens en druk op de knop. Met veel geluk zit er tussen iedere honderd foto´s die ik maak één hele mooie.

Op deze pagina zal ik je deelgenoot maken van onze zoektocht naar schoonheid en de 1000 en 1 gezichten van La Palma.

La Palma is fotogeniek!

Deze foto heb ik gemaakt in het noord-westen van La Palma. Wat ik zo mooi vind aan deze foto zijn de zachte kleuren van het landschap waardoor de twee drakenbloedbomen alle aandacht krijgen.

De drakenbloedboom is geen boom maar een enorme prehistorische plant die op vele plaatsen in de wereld al lang is uitgestorven maar hier op La Palma heeft weten te overleven. Zoals deze twee aan de steile rotskust bij het dorpje Las Tricias.

In de jaren zeventig kwamen er vele hippies naar La Palma in de hoop hier het beloofde eiland Utopia te vinden.

Ze vestigden zich in de grotten rond het dorp Las Tricias. Een groot aantal is nooit meer terug gekeerd en woont nu nog steeds in de inmiddels tot huisjes uitgebouwde grotwoningen. Vele malen ben ik dit huis gepasseerd maar nooit eerder hing de was er zo mooi te drogen in de zon.

Op La Palma valt nog veel te ontdekken en is nog veel niet ontdekt. Deze verborgen rots bevindt zich in het centrum van een cirkelvormig dal omgeven door grotten waar vroeger de oorspronkelijke bewoners hebben geleefd.

Er is een bron waar nog steeds water druppelt. De landbouwterassen zijn verwilderd, en de rots is in vergetelheid geraakt. De zwarte kraai met zijn rode snavel en poten voelt zich hier helemaal thuis.

Van de honderd foto´s die ik maak is er met veel geluk één bij waarover ik tevreden ben. Op deze foto is vooral het landschap bijzonder. De kleuren zijn een beetje raar en niet precies zoals ik het die dag door mijn eigen ogen heb gezien. Maar wil deze foto toch graag plaatsen om te laten zien hoe bijzonder La Palma is.

Neef Noud is twee maanden bij ons op bezoek om Spaans te leren. Veel liever trekt hij er op uit om La Palma te bekijken. Hier wandelt hij in het laurierbos Cubo de La Galga.

Het is me nog niet gelukt om een perfecte foto te maken in deze groene jungle van La Palma. Het laurierbos is daarvoor te donker en te groen. Deze pagina staat open voor andere fotografen die het wel is gelukt om het laurierbos naar tevredenheid te fotograferen.

Zelfs na tien jaar blijft La Palma me verrassen. Ik had er wel eens over gefantaseerd om dit ondoordringbare woud binnen te gaan maar wist nooit hoe dat te gaan ondernemen. Totdat ik er achter kwam dat er dwars door dit gebied een uitstekend wandelpad gaat dat vroeger werd gebruikt als verbinding tussen La Mata, Roque Faro en Barlovento.

Het wandelpad steigt langzaam door een pijnbos tot aan de schuilhut Gallegos en duikt dan onder in een de serene wereld van het laurierbos tot op de bodem van de kloof.

Flarden mist kronkelen door de boomtoppen, water druppelt van de bladeren. Andere wandelaars kom je in dit woud niet tegen. 

Oeroude bomen en zeldzame varen groeien langs het pad. Rotsen zijn begroeid met mos in allerlei kleuren. Maar hoe ik ook mijn best doe, het lukt me niet om de beleving vast te leggen op een foto. In de reisgids die ik geschreven heb voor de gasten van Oceaanzicht heb ik deze wandeling uitvoerig beschreven.